Wirusy jelitowe i biegunka u pacjentów zakażonych wirusem HIV cd

Supernatant zmieszany z równą objętością 1,1,2-trichlorotrifluoroetanu (Genetron) umieszczono w wiru na minutę, utrzymywano w temperaturze 4 ° C przez 60 minut, ponownie umieszczono w wirze, a następnie odwirowano przy 3000 x g przez 5 minut. Supernatant przebadano pod względem rotawirusa grupy A, antygenu grupy heksonowej adenowirusa i astrowirusa za pomocą testu immunoenzymatycznego 35, 38. Próbki dodatnie dla henonu adenowirusowego, wspólnego antygenu grupowego, przebadano pod kątem enterologicznych serotypów 40 i 41 za pomocą komercyjnego testu (Cambridge BioSciences, Worcester, Mass.). Pozytywne wyniki zostały potwierdzone przez analizę reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) zgodnie z metodami opracowanymi w Centrach Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) (Monroe SS: dane niepublikowane). W skrócie, wirusowy RNA wyekstrahowany z próbek kału39 testowano ze starterami astrowirusowymi wspólnymi dla serotypów 140 i 241. Odwrotna transkrypcja (42 ° C przez jedną godzinę), a następnie 30 cykli PCR (90 ° C przez jedną minutę, 40 ° C przez dwa minuty i 72 ° C przez jedną minutę) otrzymano produkty, które analizowano za pomocą PAGE. Próbkę (400 mikrolitrów) supernatantu ekstrahowano fenolem-chloroformem, a fazę wodną badano za pomocą PAGE (7,5% akrylamidu) i barwienia srebrem w celu zidentyfikowania atypowych rotawirusów i pikobirnaawirusów42.
Pozostały supernatant (10 ml) poddano ultrawirowaniu przy 100 000 xg przez dwie godziny. Osad inkubowano przez noc w temperaturze 4 ° C w 100 mikrolitrach soli fizjologicznej buforowanej fosforanem, a następnie ponownie zawieszono, a 20 mikrolitrów przepuszczono przez kratkę z powlekaną węglem o wielkości oczek 400 mikrometrów przez minutę (Formvar, Electron Microscopy Sciences, Fort Washington, USA). NJ), negatywnie wybarwiony 2% kwasem fosforowolframowym (pH 6,5) przez 45 sekund i zbadano w mikroskopie elektronowym Philips 201 (Philips, Mahwah, NJ) 25,36. Pozostały osad (80 mikrolitrów), reprezentujący 15-krotne do 30-krotne stężenie wirusa z kału, zbadano za pomocą PAGE. Ponieważ użycie peletki znacznie zwiększyło szybkość wykrywania pikobirnawirusów, wszystkie wyniki dla pikobirnawirusów są oparte na tej metodzie.
W tym badaniu wszystkie próbki kału (od pacjentów z biegunką i kontrolami) były oceniane pod kątem potencjalnych pasożytniczych patogenów, w tym gatunków Cryptosporidium i E. bieneusi, jak opisano wcześniej37. Przeprowadzono rutynową analizę bakteriologiczną w odniesieniu do gatunków salmonelli, shigelli, kampylobakterii i yersinii oraz specjalne badania toksyny Clostridium difficile i kompleksu Mycobacterium avium, według uznania lekarzy pacjentów, i wyniki te nie zostały tutaj podane. Wszystkie dostępne wyniki parazytologiczne i bakteriologiczne zostały zanalizowane dla pacjentów, u których biegunka była związana z wirusami.
Surowica surowicy
U sześciu pacjentów, u których wyizolowano pikobirnawirusy, odpowiedź immunologiczną na zakażenie badano w standardowych warunkach za pomocą mikroskopii immunoelektronowej43; Zbadano próbki sparowanej surowicy każdego pacjenta i odpowiednie próbki stolca. Próbkę gamma globuliny (rozcieńczenie 1: 5) badano również pod kątem obecności przeciwciała przeciwko pikobirowirusowi za pomocą mikroskopii immunoelektronowej. Sparowane próbki surowicy od 25 pacjentów z biegunką, u których nie zidentyfikowano enteropatogenu, badano na serokonwersję do wirusa Norwalk za pomocą testu biotyna-awidyna44
[podobne: nutricardin, albusdent, przychodnia sikornik ]