Wycofanie Digoksyny od pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca leczonych inhibitorami konwertazy angiotensyny ad 5

Gdy pacjentki wycofane z powodu pogorszenia niewydolności serca otrzymały najniższy stopień (jak określono przed rozpoczęciem badania), różnica w czasie trwania ćwiczeń pomiędzy dwiema grupami badanymi po 12 tygodniach wynosiła 43 sekundy (P = 0,033) (Figura 2). Gdy nie dokonano wstępnej korekty (w tym przypadku analiza była obciążona digoksyną), różnica w czasie trwania wysiłku między dwiema grupami wynosiła 42 sekundy (P = 0,006). Podobnie trwałość wysiłkowa (zdefiniowana jako odległość szedł w ciągu sześciu minut) pozostawała stała u pacjentów kontynuujących przyjmowanie digoksyny, ale zmniejszyła się u osób otrzymujących placebo. Gdy pacjentom wycofanym z badania z powodu pogorszenia niewydolności serca przypisano najniższy stopień (jak określono wcześniej), różnica w odległości przebytej między grupami po 10 tygodniach wynosiła 41 m (p = 0,01) (ryc. 3). Gdy nie dokonano wcześniej określonej korekty (przesunięcie analizy względem digoksyny), różnica między grupami wyniosła 23 m (P = 0,01). U pacjentów otrzymujących placebo pogorszenie stanu klinicznego i wydolności wysiłkowej wiązało się ze spadkiem stężenia digoksyny w surowicy z 1,1 . 0,03 ng na mililitr w czasie randomizacji do znikomego poziomu po 12 tygodniach. Średnie stężenie digoksyny w surowicy nie zmieniło się u pacjentów, którzy kontynuowali przyjmowanie digoksyny.
Wpływ na dodatkowe punkty końcowe
Tabela 2. Tabela 2. Oceny pacjentów ich ogólnego postępu podczas badania. Podczas badania zarówno lekarze, jak i pacjenci zostali zapytani o wszelkie zmiany w ogólnym stanie pacjentów. Gdy badacze oceniali przebieg kliniczny pacjentów, pogorszenie w klasie czynnościowej New York Heart Association zgłoszono u 27 procent pacjentów otrzymujących placebo, ale tylko 10 procent osób kontynuujących przyjmowanie digoksyny (p = 0,019, gdy pacjenci wycofali się z badania przypisane do najniższego stopnia i P = 0,038 w przypadku braku takiego przypisania). Gdy pacjenci ocenili własny ogólny postęp, 31 procent osób otrzymujących placebo zgłosiło, że czują się one umiarkowanie gorsze lub znacznie gorsze, w porównaniu z 9 procentami osób kontynuujących otrzymywanie digoksyny (P = 0,007) (Tabela 2).
Nawet pacjenci, którzy pozostali w badaniu (i nie zostali wycofani z powodu pogorszenia niewydolności serca), mieli nasilone objawy po odstawieniu digoksyny. Wśród tych pacjentów duszność i zmęczenie uległy pogorszeniu u 38 procent pacjentów w grupie placebo, ale pogorszyły się odpowiednio w 16 i 18 procentach pacjentów z grupy digoksyny (odpowiednio P = 0,14 i P = 0,04). . Po 12 tygodniach jakość życia (oceniana w kwestionariuszu Minnesota Living with Heart Failure) ulegała częstszemu pogorszeniu i częściej ulegała pogorszeniu u pacjentów otrzymujących placebo (odpowiednio 33% i 48%) niż w grupie przyjmującej digoksynę (47% i 41 procent, P = 0,04).
Tabela 3. Tabela 3. Porównanie wymiarów serca, funkcji serca i objawów życiowych przed randomizacją i po 12-tygodniowym okresie badania. Funkcje i wymiary serca pogorszyły się umiarkowanie, ale znacząco u pacjentów otrzymujących placebo (Tabela 3)
[więcej w: szpital onkologiczny wieliszew, przychodnia sikornik, gastropatia rumieniowa ]