Wycofanie Digoksyny od pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca leczonych inhibitorami konwertazy angiotensyny ad

Wszyscy pacjenci mieli prawidłowy rytm zatokowy; osoby z historią nadkomorowych zaburzeń rytmu lub utrzymujących się arytmiami komorowymi zostały wyłączone z badania. Pacjenci nie mogli uczestniczyć w badaniu, jeśli mieli nieskorygowaną pierwotną chorobę zastawkową, aktywne zapalenie mięśnia sercowego lub kardiomiopatię zaporową, przerostową lub restrykcyjną. Pacjenci byli również wykluczeni, jeśli mieli mniej niż 18 lat lub jeśli wystąpił którykolwiek z następujących stanów: skurczowe ciśnienie krwi . 160 mm Hg lub <90 mm Hg lub rozkurczowe ciśnienie krwi> 95 mm Hg; ćwiczenia ograniczone dławicą, chorobą płuc lub chromaniem; dusznica bolesna wymagająca ciągłego leczenia; zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 3 miesięcy lub udar mózgu w ciągu ostatnich 12 miesięcy; lub ciężką pierwotną chorobą płuc, nerek lub wątroby. Protokół został zatwierdzony przez komisje przeglądowe wszystkich uczestniczących instytucji i uzyskano świadomą zgodę od wszystkich badanych pacjentów. Protokół badania
Pacjenci, którzy spełnili kryteria włączenia, rozpoczęli ośmiotygodniowy, pojedynczy ślepy okres dociekania, podczas którego dawki terapii w tle dla niewydolności serca zostały dostosowane w celu uzyskania optymalnych korzyści klinicznych i jednoczesnego leczenia z bezpośrednim działaniem leków rozszerzających naczynia krwionośne lub leków antyarytmicznych. znane efekty sercowo-naczyniowe zostały wycofane. Badacze zostali poproszeni o dostosowanie dawki digoksyny w celu osiągnięcia stężenia digoksyny w surowicy 0,9 do 2,0 ng na mililitr, w celu zmodyfikowania dawki diuretyku w celu osiągnięcia optymalnej równowagi płynów i zwiększenia dawki inhibitora konwertującego enzym, tak aby osiągnięto dzienną dawkę wynoszącą co najmniej 25 mg kaptoprilu lub 5 mg enalaprilu. W tym okresie testowym stan kliniczny każdego pacjenta oceniano na podstawie przeglądu objawów i określenia klasy funkcjonalnej New York Heart Association; jakość życia została oceniona w kwestionariuszu Minnesota Living with Heart Failure16; mierzono parametry życiowe, określano wielkość i funkcję serca (na podstawie radiografii klatki piersiowej, dwuwymiarowej echokardiografii i wentrykulografii radionuklidu); i pobrano krew do oceny elektrolitów w surowicy i funkcji nerek. Ponadto, pacjenci przeszli co najmniej cztery maksymalne próby wysiłkowe na bieżni (z zastosowaniem zmodyfikowanego protokołu Naughton15) do czasu, gdy czas trwania ostatnich dwóch testów wynosił 60 sekund względem siebie, a pacjenci przeszli co najmniej trzy 6-minutowe testy submaksymalna wytrzymałość ćwiczeń17. Przed randomizacją terapia podstawowa z diuretykami i inhibitorem enzymu konwertującego utrzymywała się na stałym poziomie przez co najmniej cztery tygodnie, a terapię digoksyną utrzymywano na stałym poziomie przez co najmniej dwa tygodnie.
Po wstępnej ocenie pacjentów losowo przydzielono do podwójnie ślepej próby, aby kontynuować przyjmowanie digoksyny (grupy digoksyny) lub przyjmować placebo zamiast digoksyny (grupy placebo) przez trzy miesiące, podczas gdy terapia podstawowa z użyciem diuretyków i inhibitor konwertującego enzymu pozostawał stały. Randomizację przeprowadzono za pomocą pojedynczego kodu randomizacji (bez użycia centralnego biura randomizacji) i poddano stratyfikacji zgodnie z centrum o wielkości bloku 4. Po randomizacji, objawy i status funkcjonalny badano co 2 tygodnie; wydajność wysiłkową bieżni zmierzono po 2, 6 i 12 tygodniach; wytrzymałość na ćwiczenia (sześciominutowy spacer) oceniano po 4, 8 i 10 tygodniach; a jakość życia oraz funkcje i wymiary serca oceniano po 12 tygodniach
[więcej w: gastropatia rumieniowa, renovastin szampon cena, rozex emulsja ]